چهل حديث دوستي اهل بيت

بنياد اسلام

1-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : الإِسلامُ عُريانٌ ، فَلِباسُهُ الحَياءُ وزينَتُهُ الوَقارُ ومُروءَتُهُ العَمَلُ الصّالِحُ وعِمادُهُ الوَرَعُ . ولِكُلِّ شَيءٍ أساسٌ ، وأساسُ الإِسلامِ حُبُّنا أهلَ البَيتِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : اسلام برهنه است وجامه آن‏حياست وزيورش، وقارومردانگى‏اش، كردار نيك و ستونش، پارسايى. هر چيزى بنيادى دارد و بنياد اسلام، دوست داشتن ما اهل بيت است.

ايضًا الإمام عليّ عليه‏السلام : قالَ لي رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : يا عَلِيُّ ، إنَّ الإِسلامَ عُريانٌ ، لِباسُهُ التَّقوى ، ورِياشُهُ الهُدى ، وزينَتُهُ الحَياءُ ، وعِمادُهُ الوَرَعُ ، ومِلاكُهُ العَمَلُ الصّالِحُ ، وأساسُ الإِسلامِ حُبّي وحُبُّ أهلِ بَيتي . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله به من فرمود: اى على، اسلام [به منزله پيكرى ]برهنه است كه لباس آن، پرهيزگارى مى‏باشد و اثاث خانه‏اش، هدايت و زيورش، حيا و ستونش، پارسايى و قوامش، كردار نيك و بنياد اسلام، دوست داشتن من و دوست داشتن اهل بيت من است.

2-  الإمام الباقر عليه‏السلام ـ عَن أبيهِ عَن جَدِّهِ ـ : لَمّا قَضى رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مَناسِكَهُ مِن حَجَّةِ الوَداعِ رَكِبَ راحِلَتَهُ وأنشَأَ يَقولُ : لا يَدخُلُ الجَنَّةَ إلاّ مَن كانَ مُسلِمًا. فَقامَ إلَيهِ أبو ذَرٍّ الغِفارِيُّ رحمه‏الله فَقالَ: يا رَسولَ اللّه‏ِ ،ومَا الإِسلامُ ؟ فَقالَ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: الإِسلامُ عُريانٌ، لِباسُهُ التَّقوى، وزينَتُهُ الحَياءُ، ومِلاكُهُ الوَرَعُ ، وجَمالُهُ الدّينُ (كَمالُهُ ـ خ ل) ، وثَمَرُهُ العَمَلُ الصّالِحُ ، ولِكُلِّ شَيءٍ أساسٌ وأساسُ الإِسلامِ حُبُّنا أهلَ البَيتِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام باقر عليه‏السلام ـ از پدرش از جدش ـ : چون رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مناسك حجة الوداع را به پايان برد، بر اشتر خود سوار شد و شروع به گفتن اين جمله كرد: به بهشت نرود مگر كسى كه مسلمان باشد. ابوذر غفارى رحمه‏الله برخاست و عرض كرد: اى رسول خدا، اسلام چيست؟ حضرت فرمود: اسلام برهنه است و جامه‏اش، پرهيزگارى است و زيورش، حيا و قوامش، پارسايى و جمالش [كمالش] ديندارى و ميوه‏اش، كردار نيك است. هر چيزى بنيادى دارد و بنياد اسلام، دوست داشتن ما اهل بيت است.

3-  الإمام عليّ عليه‏السلام ـ مِن خُطبَةٍ لَهُ يَذكُرُ فيها آلَ مُحَمَّدٍ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ : هُم دَعائِمُ الإِسلامِ ، ووَلائِجُ الاِعتِصامِ ، بِهِم عادَ الحَقُّ إلى نِصابِهِ ، وَانزاحَ الباطِلُ عَن مَقامِهِ ، وَانقَطَعَ لِسانُهُ عَن مَنبِتِهِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام ـ درخطبه‏اى كه طىّ آن ازخاندان محمّد سخن مى‏گويد ـ: آنان تكيه‏گاه هاى اسلامند و پناهگاه هاى امن،به واسطه [پايمردى ]ايشان، حقّ به جايگاه خود بازگشت و باطل از جايش بركنده و دور شد و زبانش از بيخ قطع گرديد.

4-  عنه عليه‏السلام : بُنِيَ الإِسلامُ عَلى خَمسٍ : عَلَى الصَّلاةِ وَالزَّكاةِ وَالصَّومِ وَالحَجِّ وَالوَلايَةِ ، ولَم يُنادَ بِشَيءٍ كَما نودِيَ بِالوَلايَةِ اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام باقر عليه‏السلام: اسلام بر پنج چيز بنا شده است: بر نماز و زكات و روزه و حج و ولايت و به هيچ چيزى به اندازه ولايت فرا خوانده نشده است.

دوست داشتن اهل بيت، دوست داشتن خداست

5-  الإمام عليّ عليه‏السلام : سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله يَقولُ : أنَا سَيِّدُ وُلدِ آدَمَ ، وأنتَ يا عَلِيُّ وَالأَئِمَّةُ مِن بَعدِكَ سادَةُ اُمَّتي ، مَن أحَبَّنا فَقَد أحَبَّ اللّه‏َ ، ومَن أبغَضَنا فَقَد أبغَضَ اللّه‏َ ، ومَن والانا فَقَد والَى اللّه‏َ ، ومَن عادانا فَقَد عادَى اللّه‏َ ، ومَن أطاعَنا فَقَد أطاعَ اللّه‏َ ، ومَن عَصانا فَقَد عَصَى اللّه‏َ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: از رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله شنيدم كه مى‏فرمايد: من سرور فرزندان آدم هستم و تو، اى على و امامان پس از تو، سروران امّت من هستيد؛ هركس ما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هركس ما را دشمن داشته باشد، خدا را دشمن داشته است، هركه با ما دوستى ورزد، با خدا دوستى ورزيده و هركس با ما دشمنى كند، با خدا دشمنى ورزيده است. هركس از ما اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده و هركه از ما نافرمانى كند، خدا را نافرمانى كرده است.

6-  الإمام الصادق عليه‏السلام : مَن عَرَفَ حَقَّنا وأحَبَّنا فَقَد أحَبَّ اللّه‏َ تَبارَكَ وتَعالى . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام صادق عليه‏السلام: هركه حقّ (و مقام) ما را بشناسد و دوستمان بدارد بى گمان خداى تبارك و تعالى را دوست داشته است.

7-  الإمام الهادي عليه‏السلام ـ فِي الزِّيارَةِ الجامِعَةِ الَّتي يُزارُ بِهَا الأَئِمَّةُ عليهم‏السلام ـ : مَن والاكُم فَقَد والَى اللّه‏َ ، ومَن عاداكُم فَقَد عادَى اللّه‏َ ، ومَن أحَبَّكُم فَقَد أحَبَّ اللّه‏َ ، ومَن أبغَضَكُم فَقَد أبغَضَ اللّه‏َ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام هادى عليه‏السلام ـ در زيارت جامعه كه بدان امامان را زيارت مى‏كنند ـ : هركه با شما دوستى كند با خدا دوستى كرده است و هر كه با شما دشمنى كند با خدا دشمنى كرده است، هر كه شما را دوست بدارد خدا را دوست داشته است و هركه شما را دشمن داشته باشد خدا را دشمن داشته است.

دوست داشتن اهل بيت، دوست داشتن رسول خداست

8-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : أحِبُوا اللّه‏َ لِما يَغذوكُم مِن نِعَمِهِ ، وأحِبّوني بِحُبِّ اللّه‏ِ ، وأحِبّوا أهلَ بَيتي لِحُبّي . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : خدا را به خاطر نعمتهايش كه به شما مى‏دهد دوست بداريد و مرا به خاطر خدا دوست بداريد و اهل بيتم را به خاطر من دوست بداريد.

9-  زيدُ بنُ أرقَمَ : كُنتُ عِندَ رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فَمَرَّت فاطِمَةُ عليهاالسلام عَلَيها كليم حديث ، وهِيَ خارِجَةٌ مِن بَيتِها إلى حُجرَةِ نَبِيِّ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ، ومَعَهَا ابناهَا الحَسَنُ وَالحُسَينُ ، وعَلِيٌّ عليهم‏السلام في آثارِهِم ، فَنَظَرَ إلَيهِمُ النَّبِيُّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فَقالَ : مَن أحَبَّ هؤُلاءِ فَقَد أحَبَّني ، ومَن أبغَضَهُم فَقَد أبغَضَني . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

زيد بن ارقم: در خدمت رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بودم كه فاطمه عليهاالسلام، در حالى كه جامه‏اى پشمى به تن داشت و از خانه‏اش بيرون آمده به اتاق پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏رفت، از كنار ما گذشت. فرزندان او حسن و حسين نيز همراهش بودند و على عليه‏السلام در پى آنان حركت مى‏كرد. پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله نگاهى به ايشان كرد و فرمود: هركس اينان را دوست بدارد مرا دوست داشته است و هركس ايشان را دشمن بدارد مرا دشمن داشته است.

10-  الإمام الباقر عليه‏السلام : أحِبُّوا اللّه‏َ وأحِبّوا رَسولَ اللّه‏ِ لِحُبِّ اللّه‏ِ ، وأحِبّونا لِحُبِّ رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام باقر عليه‏السلام: خدا را دوست بداريد و رسول خدا را به خاطر خدا دوست بداريد و ما را به خاطر رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله دوست بداريد.

هديه‏اى الهى

11-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : إنَّ اللّه‏َ خَلَقَ الإِسلامَ فَجَعَلَ لَهُ عَرصَةً وجَعَلَ لَهُ نورًا وجَعَلَ لَهُ حِصنًا وجَعَلَ لَهُ ناصِرًا ، فَأَمّا عَرصَتُهُ فَالقُرآنُ ، وأمّا نورُهُ فَالحِكمَةُ ، وأمّا حِصنُهُ فَالمَعروفُ ، وأمّا أنصارُهُ فَأَنَا وأهلُ بَيتي وشيعَتُنا ، فَأَحِبّوا أهلَ بَيتي وشيعَتَهُم وأنصارَهُم ، فَإِنَّهُ لَمّا اُسرِيَ بي إلَى السَّماءِ الدُّنيا فَنَسَبَني جَبرَئيلُ عليه‏السلاملِأَهلِ السَّماءِ استَودَعَ اللّه‏ُ حُبّي وحُبَّ أهلِ بَيتي وشيعَتِهِم في قُلوبِ المَلائِكَةِ ، فَهُوَ عِندَهُم وَديعَةٌ إلى يَومِ القِيامَةِ ، ثُمَّ هَبَطَ بي إلى أهلِ الأَرضِ ، فَنَسَبَني إلى أهلِ الأَرضِ فَاستَودَعَ اللّه‏ُ عَزَّوجَلَّ حُبّي وحُبَّ أهلِ بَيتي وشيعَتِهِم في قُلوبِ مُؤمِني اُمَّتي ، فَمُؤمِنو اُمّتي يَحفَظونَ وَديعَتي في أهلِ بَيتي إلى يَومِ القِيامَةِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : خداوند اسلام را آفريد و براى آن عرصه‏اى و نورى و حصارى و ياورى قرار داد. عرصه آن قرآن است و نورش، حكمت و حصارش، نيكى و ياورانش، من و اهل بيت من و شيعيان ما هستيم. پس اهل بيت من و شيعيان و ياوران آنان را دوست بداريد؛ زيرا شبى كه مرا به آسمان دنيا بالا بردند و جبرئيل مرا به اهل آسمان معرفى كرد، خداوند محبّت مرا و محبّت اهل بيت من و شيعيان آنها را در دلهاى فرشتگان به وديعت نهاد و اين محبّت تا روز قيامت در دل‏هاى آنان سپرده است. سپس [جبرئيل] مرا به سوى زمينيان فرود آورد و مرا به اهل زمين معرفى كرد و خداوند عز و جل محبّت من و محبّت اهل بيت من و شيعيان آنها را در دلهاى مؤمنان امّتم به وديعت نهاد. بنابراين، مؤمنان امّتم اين وديعه مرا درباره اهل بيتم تا روز قيامت حفظ مى‏كنند.

12-  الإمام الباقر عليه‏السلام : إنّي لَأَعلَمُ أنَّ هذَا الحُبَّ الَّذي تُحِبّونّا لَيسَ بِشَيءٍ صَنَعتُمُوهُ ، ولكِنَّ اللّه‏َ صَنَعَهُ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام باقر عليه‏السلام: من مى‏دانم كه اين محبّت شما نسبت به ما چيزى نيست كه خود شما آن را ساخته باشيد، بلكه كار خداست.

13-  الإمام الصادق عليه‏السلام : إنَّ حُبَّنا (أهلَ البَيتِ) يُنَزِّلُهُ اللّه‏ُ مِنَ السَّماءِ مِن خَزائِنَ تَحتَ العَرشِ كَخَزائِنِ الذَّهَبِ وَالفِضَّةِ ، ولا يُنزِلُهُ إلاّ بِقَدَرٍ ، ولا يُعطيهِ إلاّ خَيرَ الخَلقِ ، وإنَّ لَهُ غَمامَةً كَغَمامَةِ القَطرِ ، فَإِذا أرادَ اللّه‏ُ أن يَخُصَّ بِهِ مَن أحَبَّ مِن خَلقِهِ أذِنَ لِتِلكَ الغَمامَةِ فَتَهَطَّلَت كَما تَهَطَّلَتِ السَّحابُ ، فَتُصيبُ الجَنينَ في بَطنِ اُمِّهِ اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام صادق عليه‏السلام: محبّت به ما [اهل بيت] را خداوند از خزانه‏هايى كه زير عرش اوست و مانند خزانه‏هاى زر و سيم مى‏باشند، از آسمان فرو مى‏فرستد و آن را جز به اندازه نفرستد و جز به بهترين آفريدگان عطايش نكند. اين محبّت را ابرى است، همچون ابرهاى باران‏زا؛ پس هرگاه خداوند بخواهد آن را به بنده‏اى كه دوستش مى‏دارد اختصاص دهد به آن ابر فرمان مى‏دهد و باران محبّت فرو مى‏ريزد، همچنان كه ابرهاى باران زا مى‏بارند و اين باران به جنين در شكم مادرش مى‏رسد.

برترين عبادت

14-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ يَومًا خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَنَةٍ ، ومَن ماتَ عَلَيهِ دَخَلَ الجَنَّةَ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : يك روز محبّت ورزيدن به آل محمّد، بهتر از يك سال عبادت است و هركه با اين محبّت از دنيا رود، وارد بهشت شود.

15-  عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّ ـ : اِعلَم أنَّ أوَّلَ عِبادَتِهِ المَعرِفَةُ بِهِ . . . ثُمَّ الإيمانُ بي وَالإِقرارُ بِأَنَّ اللّه‏َ عَزَّوجَلَّ أرسَلَني إلى كافَّةِ النّاسِ بَشيرًا ونَذيرًا وداعِيًا إلَى اللّه‏ِ بِإِذنِهِ وسِراجًا مُنيرًا ، ثُمَّ حُبُّ أهلِ بَيتِيَ الَّذينَ أذهَبَ اللّه‏ُ عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهَّرَهُم تَطهيرًا . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : در سفارش خود به ابوذر ـ : بدان كه نخستين گام عبادت خدا، شناخت اوست... سپس ايمان داشتن به من و اقرار به اين كه خداوند عز و جلمرا به سوى همه مردم فرستاد تا آنان را به امر خدا نويد و هشدار دهم و به سوى خدا فرا خوانم وچراغى فروزان هستم؛ سپس دوست داشتن اهل‏بيت من، كه خداوند ناپاكى را از ايشان زدود و پاك و پاكيزه‏شان گردانيد.

16-  الإمام عليّ عليه‏السلام : أحسَنُ الحَسَناتِ حُبُّنا ، وأسوَأُ السَّيِّئاتِ بُغضُنا . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: بهترينِ نيكيها، محبّت و علاقه به ماست و بدترينِ بديها، دشمن داشتن ماست.

17-  الإمام الصادق عليه‏السلام : إنَّ فَوقَ كُلِّ عَبادَةٍ عِبادَةً ، وحُبُّنا أهلَ البَيتِ أفضَلُ عِبادَةٍ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام صادق عليه‏السلام: بالا دست هر عبادتى عبادتى است و محبّت به ما اهل بيت بالاترين عبادت است.

18-  الفُضَيلُ : قُلتُ لِأَبِي الحَسَنِ عليه‏السلام : أيُّ شَيءٍ أفضَلُ ما يَتَقَرَّبُ بِهِ العِبادُ إلَى اللّه‏ِ فيمَا افتَرَضَ عَلَيهِم ؟ فَقالَ : أفضَلُ ما يَتَقَرَّبُ بِهِ العِبادُ إلَى اللّه‏ِ طاعَةُ اللّه‏ِ وطاعَةُ رَسولِهِ ، وحُبُّ رَسولِهِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله واُولِي الأَمرِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

فضيل: به ابوالحسن عليه‏السلام عرض كردم: در ميان چيزهايى كه خداوند بر بندگان واجب كرده، برترين چيزى كه مايه تقرّب آنان به خدا مى‏شود چيست؟ فرمود: برترين چيزى كه بندگان به وسيله آن به خدانزديك مى‏شوند اطاعت از خدا و اطاعت از رسول او و دوست داشتن رسول خدا و اولوا الامر است.

دوست داشتن اهل بيت از جمله باقيات الصالحات است

19-  مُحَمَّدُ بنُ إسماعيلَ بنِ عَبدِ الرَّحمنِ الجُعفِيُّ : دَخَلتُ أنَا وعَمِّيَ الحُصَينُ بنُ عَبدِ الرَّحمنِ عَلى أبي عَبدِ اللّه‏ِ عليه‏السلامفَأَدناهُ وقالَ : اِبنُ مَن هذا مَعَكَ ؟ قالَ : اِبنُ أخي إسماعيلَ ، فَقالَ : رَحِمَ اللّه‏ُ إسماعيلَ وتَجاوَزَ عَنهُ سَيِّئَ عَمَلِهِ ، كَيفَ خَلَفتُموهُ ؟ قالَ : بِخَيرٍ ما آتاهُ اللّه‏ُ لَنا مِن مَوَدَّتِكُم ، فَقالَ : يا حُصَينُ ، لا تَستَصغِروا مَوَدَّتَنا ، فَإِنَّها مِنَ الباقِياتِ الصّالِحاتِ ، قالَ : يَا بنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، مَا استَصغَرتُها ، ولكِن أحمَدُ اللّه‏َ عَلَيها . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

محمّد بن اسماعيل بن عبدالرحمن‏جعفى: من وعمويم، حصين بن عبدالرحمن به حضور امام صادق عليه‏السلام رسيديم. حضرت، عمويم را نزديك خود نشاند و فرمود: اين كه با توست، پسر كيست؟ عرض كرد: پسر برادرم، اسماعيل. فرمود: خدا اسماعيل را رحمت كند و از گناهانش درگذرد، چگونه جانشينى براى او بوده‏ايد؟ عرض كرد: بعد از او، بهترين چيزى را كه خداوند به ما عطا فرموده، يعنى محبّت به شما را، حفظ كرده‏ايم. حضرت فرمود: اى حصين، دوستى ما را دست كم نگيريد؛ چرا كه از جمله باقيات الصالحات است. عمويم عرض كرد: اى پسر پيامبر خدا، من آن را دست كم نگرفته‏ام، بلكه خدا را به خاطر آن سپاس مى‏گويم.

نشانه حلال زادگى

20-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ في صِفَةِ عَلِيٍّ عليه‏السلام ـ : يا أيُّهَا النّاسُ ، امتَحِنوا أولادَكُم بِحُبِّهِ ، فَإِنَّ عَلِيًّا لا يَدعو إلى ضَلالَةٍ ولا يُبعِدُ عَن هُدًى ، فَمَن أحَبَّهُ فَهُوَ مِنكُم ، ومَن أبغَضَهُ فَلَيسَ مِنكُم . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : اى مردم! فرزندان خود را با محك محبّت على بيازماييد؛ زيرا على هرگز به گمراهى فرا نمى‏خواند و از راه راست دور نمى‏شود. پس، هريك از فرزندان‏شما على را دوست‏داشت از شماست وهر كدام او را دشمن داشت، از شما نيست.

21-  الإمام عليّ عليه‏السلام : قالَ النَّبِيُّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : يا أبا ذَرٍّ ، مَن أحَبَّنا أهلَ البَيتِ فَليَحمَدِ اللّه‏َ عَلى أوَّلِ النِّعَمِ . قالَ : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، وما أوَّلُ النِّعَمِ ؟ قالَ : طيبُ الوِلادَةِ ، إنَّهُ لا يُحِبُّنا إلاّ مَن طابَ مَولِدُهُ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: اى اباذر! هركه ما اهل بيت را دوست دارد پس خدا را بر نخستين نعمت سپاس گويد. ابوذر پرسيد: اى رسول خدا، نخستين نعمت كدام است؟ فرمود: حلال زادگى. ما را دوست نمى‏دارد، مگر كسى كه حلال زاده باشد.

22-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : يا عَلِيُّ ، مَن أحَبَّني وأحَبَّكَ وأحَبَّ الأَئِمَّةَ مِن وُلدِكَ فَليَحمَدِ اللّه‏َ عَلى طيبِ مَولِدِهِ ، فَإِنَّهُ لا يُحِبُّنا إلاّ مَن طابَت وِلادَتُهُ ، ولا يُبغِضُنا إلاّ مَن خَبُثَت وِلادَتُهُ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : اى على! هر كه مرا و تو را و امامان از نسل تو را دوست دارد پس خدا را برحلال‏زادگى‏خود سپاس‏گويد؛ زيرا ما را دوست ندارد، مگر حلال‏زاده و ما را دشمن ندارد، مگر حرام زاده.

ايضًا  عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ لِعَلِيٍّ عليه‏السلام ـ : لا يُبغِضُكَ مِنَ العَرَبِ إلاّ دَعِيٌّ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ به على عليه‏السلام ـ : كسى از عرب تو را دشمن ندارد، مگر حرام زاده.

ايضًا الإمام عليّ عليه‏السلام : لا يُحِبُّني كافِرٌ ولا وَلَدُ زِنًا . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: كافر و زنازاده مرا دوست ندارند.

23-  الإمام الباقر عليه‏السلام : مَن أصبَحَ يَجِدُ بَردَ حُبِّنا عَلى قَلبِهِ فَليَحمَدِ اللّه‏َ عَلى بادِئِ النِّعَمِ . قيلَ : وما بادِئُ النِّعَمِ ؟ فَقالَ : طيبُ المَولِدِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام باقر عليه‏السلام: هر كه صبح كند و خنكاى محبّت ما را در دلش احساس كند پس خداوند را بر نخستين نعمت سپاس گويد: عرض شد: نخستين نعمت كدام است؟ فرمود: حلال‏زادگى.

24-  الإمام الصادق عليه‏السلام : مَن وَجَدَ بَردَ حُبِّنا عَلى قَلبِهِ فَليُكثِرِ الدُّعاءَ لاُِمِّهِ ، فَإِنَّها لَم تَخُن أباهُ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام صادق عليه‏السلام: هركه خنكاى محبّت ما را در دلش يافت، براى مادرش زياد دعا كند؛ زيرا [معلوم مى‏شود كه] به پدرش خيانت نكرده است.

25-  اِبنُ بُكَيرٍ عَنِ الإِمامِ الصّادِقِ عليه‏السلام : مَن كانَ يُحِبُّنا وهُوَ في مَوضِعٍ لا يَشينُهُ فَهُوَ مِن خالِصِ اللّه‏ِ تَبارَكَ وتَعالى . قُلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ، ومَا المَوضِعُ الَّذي لا يَشينُهُ؟ قالَ: لايُرمى فيمَولِدِهِ. ـ وفي خبر آخر: لَم‏يُجعَل وَلَدَزِنًا ـ اهل بيت در قرآن و حديث ج2

ابن بكير از امام صادق عليه‏السلام: هركس مارا دوست بدارد و در وضعى هم نباشد كه مايه عيب و ننگ او باشد، چنين كسى از مخلصان خداى تبارك و تعالى است. عرض كردم: فدايت شوم، يعنى چه در وضعى نباشد كه مايه عيب و ننگ او باشد؟ فرمود: در نسبش متهم نباشد.

در خبرى ديگر آمده است: زنازاده نباشد.

26-  الإمام الصادق عليه‏السلام : وَاللّه‏ِ لا يُحِبُّنا مِنَ العَرَبِ وَالعَجَمِ إلاّ أهلُ البُيوتاتِ وَالشَّرَفِ وَالمَعدِنِ ، ولا يُبغِضُنا مِن هؤُلاءِ وهؤُلاءِ إلاّ كُلُّ دَنَسٍ مُلصَقٍ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام صادق عليه‏السلام: به خدا سوگند كه از عرب و عجم ما را دوست ندارند مگر كسانى كه خانواده‏دار و شريف و اصيل هستند و از اين رو از اينان و آنان ما را دشمن ندارد، مگر كسى كه آلوده و بى‏نسب باشد.

27-  عَبادَةُ بنُ الصّامِتِ : حديث كُنّا نَبورُ أولادَنا بِحُبِّ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه‏السلام فَإِذا رَأَينا أحَداً لايُحِبُ‏عَلِيَّبنَ أبيطالِبٍ عَلِمنا أنَّهُ لَيسَ‏مِنّا وأنَّهُ لِغَيرِ رَشدَةٍ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

عبادة بن صامت: ما فرزندان خود را با محك دوستى على بن ابى طالب عليه‏السلاممى‏آزموديم؛ اگر يكى از آنها را مى‏ديديم كه على بن ابى طالب را دوست ندارد، مى‏فهميديم كه از [نطفه] ما نيست و حرام زاده است.

28-  مَحبوبُ بنُ أبِي الزِّنادِ : قالَتِ الأَنصارُ : إن كُنّا لَنَعرِفُ الرَّجُلَ لِغَيرِ أبيهِ بِبُغضِهِ عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ  . أقول : ذَكَرَ عيسَى بنُ أبي دُلَفُ أنَّ أخاهُ دُلَفَ ـ وبِهِ كانَ يُكَنّى أبوهُ أبا دُلَفَ ـ كانَ يَنتَقِصُ عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ ، ويَضَعُ مِنهُ ومِن شيعَتِهِ ، ويَنسِبُهُم إلَى الجَهلِ ، وأنَّهُ قالَ يَومًا ـ وهُوَ في مَجلِسِ أبيهِ ، ولَم يَكُن أبوهُ حاضِرًا ـ : إنَّهُم يَزعُمونَ أن لا يَنتَقِصَ عَلِيًّا أحَدٌ إلاّ كانَ لِغَيرِ رَشدَةٍ ، وأنتُم تَعلَمونَ غَيرَةَ الأَميرِ ـ يَعني أباهُ ـ وأنَّهُ لا يَتَهَيَّأُ الطَّعنُ عَلى أحَدٍ مِن حَرَمِهِ ، وأنَا اُبغِضُ عَلِيّاً ! قالَ : فَما كانَ بأَوشَكَ مِن أن خَرَجَ أبو دُلَفَ ، فَلَمّا رَأيناهُ قُمنا لَهُ ، فَقالَ : قَد سَمِعتُ ما قالَهُ دُلَفُ ، وَالحَديثُ لا يَكذِبُ ، وَالخَبَرُ الوارِدُ في هذَا المَعنى لا يَختَلِفُ ، هُوَ وَاللّه‏ِ لِزَنيَةٍ وحَيضَةٍ، وذلِكَ أنّي كُنتُ عَليلاً فَبَعَثَت إلَيَّ اُختي جارِيَةً لَها كُنتُ بِها مُعجَباً ، فَلَم أتَمالَك أن وَقَعتُ عَلَيها وكانَت حائِضًا فَعَلِقَت بِهِ ، فَلَمّا ظَهَرَ حَملُها وَهَبَتها لي . فَبَلَغَ مِن عَداوَةِ دُلَفَ هذا لِأَبيهِ ونَصبِهِ ومُخالَفَتِهِ لَهُ ـ لِأَنَّ الغالِبَ عَلى أبيهِ التَّشَيُّعُ وَالمَيلُ إلى عَلِيٍّ ـ أن شَنَّعَ عَلَيهِ بَعدَ وَفاتِهِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

محبوب بن ابى الزناد: انصار مى‏گفتند: ما حرامزاده بودن افراد را از طريق دشمنى با على بن ابى طالب مى‏شناختيم.

عيسى بن ابى دُلَف مى‏گويد برادرش دُلَف ـ كه به مناسبت نام او پدرش را ابودلف مى‏گفتند ـ از على بن ابى طالب بد مى‏گفت و او و پيروانش را تحقير مى‏كرد و آنان را به نادانى نسبت مى‏داد. يك روز كه در مجلس پدر خود نشسته بود و پدرش حضور نداشت، گفت: اينها مى‏گويند كه هركس از على عيب جويى كند حرامزاده است و شما غيرت امير را ـ مقصود او پدرش بود ـ مى‏دانيد و امكان ندارد به احدى از اهل حرم او گمان بد برده شود، ولى با اين حال من على را دشمن مى‏دارم! عيسى مى‏گويد: هنوز اين سخن را تمام نكرده بود كه ابودلف وارد شد و ما با ديدن او به احترامش بلند شديم. او گفت: آن چه را دُلَف گفت، شنيدم. حديث، دروغ نيست و خبرى كه در اين باره وارد شده است، محل اختلاف نمى‏باشد. به خدا قسم، او (دُلَف) زنا زاده و نطفه حيض است؛ زيرا من بيمار بودم و خواهرم كنيزى را كه متعلق به او بود و من دل بسته‏اش بودم، نزد من فرستاد. طاقت نياوردم و با او كه حيض بود همبستر شدم و آن كنيز، دُلف را حامله شد و وقتى معلوم شد حامله است، خواهرم او را به من بخشيد.

پس، دشمنى دلف با پدرش و عداوت و مخالفتش با وى ـ كه اظهار تشيّع و علاقه به على مى‏كرد ـ به آن جا رسيد كه بعد از مرگ پدرش، از او بدگويى مى‏كرد.

شرط توحيد

29- جابِرُ بنُ عَبدِ اللّه‏ِ الأَنصارِيُّ : جاءَ أعرابِيٌّ إلَى النَّبِيِّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فَقالَ : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، هَل لِلجَنَّةِ مِن ثَمَنٍ ؟ قالَ : نَعَم . قالَ : ما ثَمَنُها ؟ قالَ : لا إلهَ إلاَّ اللّه‏ُ ، يَقولُهَا العَبدُ الصّالِحُ مُخلِصًا بِها . قالَ : وما إخلاصُها ؟ قالَ : العَمَلُ بِما بُعِثتُ بِهِ في حَقِّهِ ، وحُبُّ أهلِ بَيتي . قالَ : وحُبُّ أهلِ بَيتِكَ لَمِن حَقِّها ؟ قالَ : أجَل ، إنَّ حُبَّهُم لَأَعظَمُ حَقِّها . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

جابربن عبداللّه‏ انصارى: باديه نشينى نزد پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله آمد و عرض كرد: اى رسول خدا، آيا بهشت، بهايى دارد؟ فرمود: آرى. عرض كرد: بهايش چيست؟ فرمود: كلمه لااله الااللّه‏ كه بنده صالح آن‏را از روى اخلاص‏بگويد: عرض كرد: اخلاص آن چيست؟ فرمود: عمل كردن به آن چه براى آن فرستاده شده‏ام و دوست داشتن اهل بيت من. عرض كرد: دوست داشتن اهل بيت شما، از حقوق اين كلمه است؟ فرمود: آرى، دوست داشتن آنان بزرگترين حقّ آن است.

30- إسحاقُ بنُ راهَوَيهِ : لَمّا وافى أبُو الحَسَنِ الرِّضا عليه‏السلام بِنَيسابورَ وأرادَ أن يَخرُجَ مِنها إلَى المَأمونِ اجتَمَعَ إلَيهِ أصحابُ‏الحَديثِ ، فَقالوا لَهُ : يَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، تَرحَلُ عَنّا ولا تُحَدِّثُنابِحَديثٍ فَنَستَفيدَهُ مِنكَ ؟! وكانَ قَد قَعَدَ فِي العُمارِيةِ ، فَأَطلَعَ رَأسَهُ وقالَ : سَمِعتُ أبي موسَى بنَ جَعفَرٍ يَقولُ : سَمِعتُ أبي جَعفَرَ ابنَ مُحَمَّدٍ يَقولُ : سَمِعتُ أبي مُحَمَّدَ بنَ عَلِيٍّ يَقولُ : سَمِعتُ أبي عَلِيَّ بنَ الحُسَينِ يَقولُ : سَمِعتُ أبِيَ الحُسَينَ بنَ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ يَقولُ : سَمِعتُ أبي أميرَ المُؤمِنينَ عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ يَقولُ : سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله يَقولُ : سَمِعتُ جَبرَئيلَ يَقولُ : سَمِعتُ اللّه‏َ جَلَّ جَلالُهُ يَقولُ : لا إلهَ إلاَّ اللّه‏ُ حِصني ، فَمَن دَخَلَ حِصني أمِنَ مِن عَذابي . قالَ : فَلَمّا مَرَّتِ الرّاحِلَةُ نادانا : بِشُروطِها ، وأنَا مِن شُروطِها . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

اسحق بن راهوَيه: هنگامى كه ابوالحسن الرضا عليه‏السلام به نيشابور رسيد و خواست كه آن جا را به قصد رفتن نزد مأمون ترك گويد، راويان حديث، گردش را گرفتند و عرض كردند: اى پسر پيامبر خدا، از پيش ما مى‏روى و برايمان حديثى كه از محضرتان فيضى بريم، نمى‏گويى؟! حضرت كه در كجاوه نشسته بود سرش را بيرون آورد و فرمود: از پدرم، موسى بن جعفر شنيدم كه مى‏فرمايد: از پدرم، جعفر بن محمّد شنيدم كه مى‏فرمايد: از پدرم، محمّد بن على شنيدم كه مى‏فرمايد: از پدرم، على بن الحسين شنيدم كه مى‏فرمايد: از پدرم، حسين بن على بن ابى طالب شنيدم كه مى‏فرمايد: از پدرم، اميرالمؤمنين على بن ابى طالب شنيدم كه مى‏فرمايد: از رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله شنيدم كه مى‏فرمايد: از جبرئيل شنيدم كه مى‏فرمايد: از خداوند جلّ جلاله شنيدم كه مى‏فرمايد: (كلمه) لا اله الا اللّه‏ حصار من است و هركس وارد حصار من شود از عذابم در امان است. اسحاق مى‏گويد: چون شتر به راه افتاد حضرت با صداى بلند به ما فرمود: اما اين شرط‏هايى دارد و من از شرط‏هاى آن هستم.

31-  الإمام عليّ عليه‏السلام : إنَّ لِ «لا إلهَ إلاَّ اللّه‏ُ» شُروطًا ، وإنّي وذُرِّيَّتي مِن شُروطِها . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: «لا اله الا اللّه‏» شروطى دارد كه من و فرزندانم از جمله شروط آن هستيم.

نخستين چيزى كه در روز قيامت از آن سؤال مى‏شود

32- أبو بَرزَةَ : قالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ حَتّى يُسأَلَ عَن أربَعَةٍ : عَن جَسَدِهِ فيما أبلاهُ ، وعُمُرِهِ فيما أفناهُ ، ومالِهِ مِن أينَ اكتَسَبَهُ وفيما أنفَقَهُ ، وعَن حُبِّ أهلِ البَيتِ . فَقيلَ : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، فَما عَلامَةُ حُبِّكُم ؟ فَضَرَبَ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بِيَدِهِ عَلى مَنكِبِ عَلِيٍّ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

ابو برزه: رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: [در روز قيامت] هيچ بنده‏اى قدم از جاى خود بر ندارد تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از جسمش كه در چه راه آن را فرسوده است، از عمرش كه در چه راه صرف كرده است، از مالش كه از كجا آورده و در چه راه خرج كرده است و از محبّت نسبت به ما خاندان، عرض شد: اى رسول خدا! نشانه دوست داشتن شما چيست؟ حضرت دست خود را بر شانه على زد.

نشانه ايمان

33-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : عاهَدَني رَبّي أن لا يَقبَلَ إيمانَ عَبدٍ إلاّ بِمَحَبَّةِ أهلِ بَيتي . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : ايمان كامل نشود مگر با دوست داشتن ما اهل بيت.

34- الإمام عليّ عليه‏السلام : أما إنَّهُ لَيسَ عَبدٌ مِن عِبادِ اللّه‏ِ مِمَّنِ امتَحَنَ اللّه‏ُ قَلبَهُ لِلإِيمانِ إلاّ وهُوَ يَجِدُ مَوَدَّتَنا عَلى قَلبِهِ ، فَهُوَ يُحِبُّنا . ولَيسَ عَبدٌ مِن عِبادِ اللّه‏ِ مِمَّن سَخَطَ اللّه‏ُ عَلَيهِ إلاّ وهُوَ يَجِدُ بُغضَنا عَلى قَلبِهِ ، فَهُوَ يُبغِضُنا . فَأَصبَحَ مُحِبُّنا يَنتَظِرُ الرَّحمَةَ، وكَأَنَّ أبوابَ الرَّحمَةِ قَد فُتِحَت لَهُ . وأصبَحَ مُبغِضُنا عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ ، فَهَنيئًا لِأَهلِ الرَّحَمةِ رَحمَتُهُم ، وتَعسًا لِأَهلِ النّارِ مَثواهُم . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام: هان! هيچ بنده‏اى از بندگان خدا نيست كه خداوند دلش را براى ايمان خالص كرده باشد مگر اين كه دوستى ما را در دلش مى‏يابد و لذا ما را دوست مى‏دارد و هيچ بنده‏اى از بندگان خدا نيست كه خداوند بر او خشم گرفته باشد مگر اين كه دشمنى با ما را در دلش مى‏يابد و از اين رو ما را دشمن مى‏دارد. بنابراين، دوستدار ما، چشم به راه رحمت است و گويى درهاى رحمت به رويش گشوده شده است و كينه توز ما، بر لبه پرتگاهى در حال ريزش است كه با آن، در آتش دوزخ فرو مى‏افتد. پس، گوارا بادا اهل رحمت را، رحمتشان و نابود بادا جايگاه دوزخيان .

35-  رسول اللّه‏ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : مَن أبغَضَ عَلِيًّا فَقَد أبغَضَني ، ومَن أبغَضَني فَقَد أبغَضَ اللّه‏َ ، لا يُحِبُّكَ إلاّ مُؤمِنٌ ، ولا يُبغِضُكَ إلاّ كافِرٌ أو مُنافِقٌ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : هركه على را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كه مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است؛ تو را (اى على) جز مؤمن، دوست ندارد و كسى جز كافر يا منافق، دشمنت نمى‏دارد.

ايضًا اُمُّ سَلَمَةَ : سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله يَقولُ لِعَلِيٍّ عليه‏السلام : لا يُبغِضُكَ مُؤمِنٌ ، ولا يُحِبُّكَ مُنافِقٌ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امّ سلمة: شنيدم رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله به على عليه‏السلام مى‏فرمايد: مؤمن، تو را دشمن نمى‏دارد و منافق، دوستت نمى‏دارد.

ايضًا الإمام عليّ عليه‏السلام : عَهِدَ إلَيَّ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله أن لا يُحِبَّني إلاّ مُؤمِنٌ ، ولا يُبغِضَني إلاّ مُنافِقٌ . اهل بيت درقرآن وحديث ج2

امام على عليه‏السلام: رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله به من فرمود كه مرا جز مؤمن، دوست ندارد و جز منافق، كسى دشمنم نمى‏دارد.

36-  الإمام عليّ عليه‏السلام : لَو ضَرَبتُ خَيشومَ المُؤمِنِ بِسَيفي هذا عَلى أن يُبغِضَني ما أبغَضَني ، ولَو صَبَبتُ الدُّنيا بِجَمّاتِها عَلَى المُنافِقِ عَلى أن يُحِبَّني ما أحَبَّني ، وذلِكَ أنَّهُ قُضِيَ فَانقَضى عَلى لِسانِ النَّبِيِّ الاُمِّيِّ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله أنَّهُ قالَ : يا عَلِيُّ ، لا يُبغِضُكَ مُؤمِنٌ ، ولا يُحِبُّكَ مُنافِقٌ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام على عليه‏السلام ـ در حكمتى از حكمت‏هايشان ـ : اگر با همين شمشيرم بر بينى مؤمن كوبم كه با من دشمن شود، دشمن نشود و اگر همه دنيا را به پاى منافق ريزم كه مرا دوست بدارد، باز هم دوست نخواهد داشت و اين از آن روست كه حكم خدا بر زبان پيامبر امّى صلى‏الله‏عليه‏و‏آله گذشت كه فرمود: اى على، هيچ مؤمنى با تو دشمنى نكند و هيچ منافقى دوستدار تو نشود.

37-  عنه عليه‏السلام : مَن أرادَ أن يَعلَمَ أنَّهُ مِن أهلِ الجَنَّةِ فَيَعرِضُ حُبَّنا عَلى قَلبِهِ ، فَإِن قَبِلَهُ فَهُوَ مُؤمِنٌ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

امام باقر عليه‏السلام: هر كه مى‏خواهد بداند كه اهل بهشت است [يا نه]، دوستى و محبّت ما را به قلبش عرضه كند، اگر آن را پذيرفت، مؤمن است.

38-  عنه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ يَومَ القِيامَةِ حَتّى يُسأَلَ عَن أربَعٍ : عَن عُمُرِهِ فيما أفناهُ ، وعَن جَسَدِهِ فيما أبلاهُ ، وعَن مالِهِ فيما أنفَقَهُ ومِن أينَ كَسَبَهُ ، وعَن حُبِّنا أهلَ البَيتِ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : در روز قيامت، هيچ بنده‏اى قدم از جاى خود برندارد، تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از عمرش كه در چه راه صرف كرده است، از بدنش كه در چه راه آن را فرسوده است، از مالش كه در چه راه خرج كرده و از كجا به دست آورده است و از محبّت به ما خاندان.

39-  أبو بَرزَةَ : قالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ حَتّى يُسأَلَ عَن أربَعَةٍ : عَن جَسَدِهِ فيما أبلاهُ ، وعُمُرِهِ فيما أفناهُ ، ومالِهِ مِن أينَ اكتَسَبَهُ وفيما أنفَقَهُ ، وعَن حُبِّ أهلِ البَيتِ . فَقيلَ : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، فَما عَلامَةُ حُبِّكُم ؟ فَضَرَبَ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بِيَدِهِ عَلى مَنكِبِ عَلِيٍّ . اهل بيت در قرآن و حديث ج2

ابو برزه: رسول خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: [در روز قيامت] هيچ بنده‏اى قدم از جاى خود بر ندارد تا اين كه درباره چهار چيز از او سؤال شود: از جسمش كه در چه راه آن را فرسوده است، از عمرش كه در چه راه صرف كرده است، از مالش كه از كجا آورده و در چه راه خرج كرده است و از محبّت نسبت به ما خاندان، عرض شد: اى رسول خدا! نشانه دوست داشتن شما چيست؟ حضرت دست خود را بر شانه على زد.

40-  حَنانُ بنُ سَديرٍ : حَدَّثَني أبي قالَ : كُنتُ عِندَ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليهماالسلام فَقَدَّمَ إلَينا طَعامًا ما أكَلتُ طَعامًا مِثلَهُ قَطُّ ، فَقالَ لي : يا سَديرُ ، كَيفَ رَأَيتَ طَعامَنا هذا ؟ قُلتُ : بِأَبي أنتَ واُمّي يَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، ماأكَلتُ مِثلَهُ قَطُّ ، ولا أظُنُّ آكُلُ أبَدًا مِثلَهُ . ثُمَّ إنَّ عَيني تَغَرغَرَت فَبَكَيتُ ، فَقالَ : يا سَديرُ ، ما يُبكيكَ ؟ قُلتُ : يَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، ذَكَرتُ آيَةً في كِتابِ اللّه‏ِ تَعالى . قالَ : وما هِيَ ؟ قُلتُ : قَولُ اللّه‏ِ في كِتابِهِ : «ثُمَّ لَتُسأَلُنَّ يَومَئِذٍ عَنِ النَّعيمِ حديث » ، فَخِفتُ أن يَكونَ هذَا الطَّعامُ (مِن النَّعيمِ) الَّذي يَسأَلُنَا اللّه‏ُ عَنهُ . فَضَحِكَ حَتّى بَدَت نَواجِذُهُ ، ثُمَّ قالَ : يا سَديرُ ، لا تُسأَلُ عَن طَعامٍ طَيِّبٍ ، ولا ثَوبٍ لَيِّنٍ ، ولا رائِحَةٍ طَيِّبَةٍ ، بل لَنا خُلِقَ ولَهُ خُلِقنا ، ولنَعمَلَ فيهِ بِالطّاعَةِ . قُلتُ لَهُ : بِأَبي أنتَ واُمّي يَابنَ رَسولِ اللّه‏ِ ، فَمَا النَّعيمُ ؟ قالَ : حُبُّ عَلِيٍّ وعِترَتِهِ ، يَسأَلُهُمُ اللّه‏ُ يَومَ القِيامَةِ : كَيفَ كانَ شُكرُكُم لي حينَ أنعَمتُ عَلَيكُم بِحُبِّ عَلِيٍّ وعِترَتِهِ ؟ . اهل بيت درقرآن وحديث ج2

حنان بن سدير: پدرم به من گفت: نزد جعفر بن محمّد عليهماالسلام بودم. آن حضرت غذايى در برابرم نهاد كه هرگز غذايى مانند آن نخورده بودم. پس به من فرمود: اى سدير! غذاى ما را چگونه يافتى؟ عرض كردم: پدر و مادرم فدايت اى پسر پيامبر خدا، تاكنون چنين غذايى نخورده‏ام و گمان هم نمى‏كنم كه ديگر غذايى مانند آن بخورم. آن گاه چشمانم پر از اشك شد و گريستم. فرمود: اى سدير! چرا گريه مى‏كنى؟ عرض كردم: يابن رسول اللّه‏، آيه‏اى از كتاب خدا را به ياد آوردم. فرمود: كدام آيه؟ عرض كردم: اين آيه «سپس در آن روز از نعمت بازخواست مى‏شويد». مى‏ترسم اين غذا جزو همان نعمتى باشد كه خداوند درباره آن بازخواست مى‏كند. حضرت خنده‏اى كرد به طورى كه دندانهاى عقلش نمايان شد، سپس فرمود: اى سدير، از تو، نه درباره خوراك لذيذ سؤال خواهد شد و نه درباره جامه نرم و نه درباره بوى خوش، بلكه اينها براى ما آفريده شده و ما براى استفاده از آنها خلق شده‏ايم و ما بايد در آنها به طاعت خدا عمل كنيم. عرض كردم: پدر و مادرم فدايت اى پسر پيامبر خدا، پس آن نعمت كدام است؟ فرمود: دوستى على و عترت او؛ در روز قيامت خداوند مى‏پرسد: در برابر نعمت دوستى على و عترت او كه آن را به شما عطا كردم چگونه شكر مرا به جا آورديد.

منبع : اهل بيت در قرآن و حديث ج2

http://hadithlib.com/rolls/view/80018/----%D8%A8%D9%86%D9%8A%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85

0000000000000000000000000000000000000

http://hadithlib.com/books/view/8/%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%A8%D9%8A%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86-%D9%88-%D8%AD%D8%AF%D9%8A%D8%AB-%D8%AC2